276. A.... DARIA

 Ostatnia literka z imienia młodej. 

Tym razem z pieskiem, żeby żaden zwierzak się nie powtórzył.

Po powrocie z mini wystawy zostanie oprawione.

Kolejne hafciarskie pomysły w głowie, mam nadzieje, że już niedługo zaczną się urzeczywistniać.

 

275. Wyzwania czytelnicze 2024 - Piastunka róż

 Pierwsza przeczytana w tym roku, pogoda sprzyja zagrzebaniu się pod koc. Byle tylko znaleźć na to chwilę. "Piastunka róż"nie jest może ambitną literaturą, ale idealnie nadaje się na chwilę relaksu.

 

Także pierwsza książka, którą zgłaszam do wyzwań czytelniczych. Już nawet nie pamiętam kiedy ostatni raz brałam w takich udział. W wyzwaniu #czytamróżnorodniezjoanną u @czytelniczka_joanna Piastunka róż zajęła pole - literatura obyczajowa. 

  U @wielkibuk w #wielkobukowebingo na planszy #bingoalfabetyczne - pole P, #bingookładowe - pole - nazwisko autorki większe niż tytuł, #wyzwaniealbo-albo - tytuł na literę P. Powieści epistolarnej pewnie bym nie przeczytała

Może udział w wyzwaniach pomoże mi wrócić w czytelniczy tryb. Kiedyś przecież 100 książek na rok ni było dla mnie żadnym problemem.

274. Archanioł Michał

 

Co między innymi robiłam jak mnie nie było? Poza ciągle trwającym remontem?

Najpierw poświeciłam sporo czasu na znalezienie odpowiedniego wzoru. Następnie przez 40 dni siadałam do tego haftu. Prawie 11 tyś krzyżyków. 2 dni samych konturów. Niestety zdarzało się, że mogłam jednego dnia zrobić tylko kilkadziesiąt x, a innego kilkaset.

Na szczęście Michał Archanioł wisi już u osoby, która została nim ofiarowana. 

273. Wieczór taki jak ten - Gabriela Gargaś

 Są książki, po które sięga się dla relaksu, nie oczekując jakiejś wspaniałej literatury czy niezapomnianej akcji, ale potrafią zaskoczyć. Tak o to kilka cytatów, które mi się spodobały lub poruszyły mnie z ostatnio przeczytanej książki...

Gabriela Gargaś „Wieczór taki jak ten” :

„Bądź szczęśliwy w tym życiu, które masz, a nie w tym, o którym marzysz.”

„A prawdziwa miłość... Prawdziwa miłość to w gruncie rzeczy spokój. Kiedyś, jak większość młodych dziewczyn, sądziłam, że to fajerwerki, porywy serca. Ale to nieprawda. Miłość to radość ze zwyczajnych dni. Kiedy siedzicie przy kominku okryci kraciastym kocem i jego dłoń dotyka z czułością twojej, to jest to wasze szczęście. I kiedy nie ciąży wam wspólne milczenie, bo w tym czułym dotyku, we wzajemnej obecności jest radość bycia przy drugim człowieku. I kiedy słyszysz jego kroki na schodach i już wiesz, że będzie głodny. Nalewasz mu na talerz pomidorową, bo to jego ulubiona zupa. I kiedy on całuje cię w policzek. I to nic, że całował cię już przedtem setki razy, i może ten kolejny pocałunek wydaje cię się taki zwyczajny. Ale nie jest, bo ty jesteś obok niego, a on obok ciebie. I czasami masz go dość, a on ciebie, i krzyczycie na siebie i rzucacie talerzami, co najmniej jak włoska rodzina. I lecą przekleństwa. A potem on przychodzi do ciebie albo ty do niego i mówicie: "I po co to wszystko?". I macie tyle wspólnych pięknych chwil za sobą. Dużo radości z bycia razem. „

„Bardzo często ludzie są skoncentrowani na tym, co chcieliby dostać od losu, i nie dostrzegają tego, jak wiele już mają. „

„Miłość to radość ze zwyczajnych dni. Kiedy siedzicie przy kominku okryci kraciastym kocem i jego dłoń dotyka z czułością twojej, to jest to wasze szczęście. I kiedy nie ciąży Wam wspólne milczenie, bo w tym czułym dotyku, we wzajemnej obecności jest radość bycia przy drugim człowieku....i kiedy on całuje się w policzek. I to nic, że całował cię już przedtem setki razy, i może ten kolejny pocałunek wydaje ci się taki zwyczajny. Ale jest, bo ty jesteś obok niego, a on obok ciebie. „

„W miarę możliwości trzeba nie dopuszczać do tego, by drugi człowiek przez nas cierpiał. Ale nawet najlepszym zdarzają się potknięcia. Dobrzy ludzie też niekiedy krzywdzą. „

„Nie żyjesz przecież dla tych innych ludzi, którzy tak naprawdę nie mają dla ciebie większego znaczenia. Żyjesz dla tych, których kochasz. „

„Miałam w swoim życiu tyle ciężkich chwil. Tak trudnych, że nie mogłam złapać oddechu. Czasami myślę, że życie to tylko smutek.
- A teraz?
-Teraz zrozumiałam, że życie to tysiące maleńkich cudownych chwil, których nie dostrzegamy, smutków, które wyolbrzymiamy i nic niewartych wspomnień, które nie potrzebnie rozpamiętujemy. Pretensji, które nosimy w sobie. Życie to uśmiechy, które rozdajemy i uśmiechy, które do nas wracają. To łzy, które spływają po policzkach. Życie to wzloty i bolesne upadki.

- Ja też miałam takie chwile, kiedy życie mi brzydło. Widziałam je w szaroburych odcieniach. Każdy dzień budził mnie smutkiem i uciskiem w sercu. Ale to minęło. Zrozumiałam, że życie to miłość. Do samych siebie, do bliskich, świata, innych ludzi.”

„Szczęście...to nie posiadanie i branie. To bycie. To nasze jestestwo, nasze postępowanie sprawia, że jesteśmy szczęśliwi albo nie. „

272. Pisanki

Święta w tym roku inne niż zawsze, ale nie mogły być gorsze. Nie mogło zabraknąć tradycyjnego robienia pisanek z najmłodszymi. Tym razem w wersji „bliżej natury”:

Efekt rewelacyjny! Na szczęście posiadamy ogród więc wyprawa po ciekawe listki mogła się odbyć nawet z tymi obostrzeniami. Wywar z łupin cebuli, liście z ogrodu i stare rajstopy/ pończochy, wszystko łatwo dostępne.

A ponieważ dzieciaki jak to dzieciaki dalej szaleją na punkcie zwierzątek nie mogło zabraknąć także i pisanki-kota oraz pisanki-królika.

A wszystkim Wam życzę samych pozytywnych chwil.

Oj ciężki jest ten mój powrót tutaj z tym moim chronicznym „niedoczasem”

271. Bombki

W tym roku po wielkiej akcji pieczenie i zdobienia pierników znalazła się chwila na stworzenie choinkowych ozdób. Chyba nie ma lepszego sposobu na wciągnięcie dzieci w świąteczne przygotowania. 

Nasza 7letnia księżniczka postawiła na śnieżynki i błysk:

4letni mały bohater wybrał strażacki kolor i gwiazdy:

Strącając z szyszek złoty puszek
drogą daleką, chociaż bliską,
przychodzi do nas taki duszek,
który nazywa się Dzieciństwo.
I jakby trochę zawstydzony,
że wszyscy już do stołu przyszli,
siada nieśmiało i po cichu
na wolnym krześle naszych myśli.
I gdy - dorośli - udajemy,
że nic nas smarkacz nie obchodzi -
on podpowiada nam kolędy
tak jak co roku: "Bóg się rodzi..."

(Elżbieta Zechenter  "Wigilia")

Najlepsze życzenia z okazji
Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku,
aby przyjście na świat Chrystusa
przyniosło ze sobą radość,
pokój, nadzieję i miłość.

270. Nierówne koty

Nie było mnie tu już bardzo długo. Zaglądałam na wasze blogi, ale nie starczało mi już czasu i sił by zostawić tu jakiś ślad. Ale postaram się wrócić. 

Powrót do krzyżykowania zaczęłam od haftu na materiale zupełnie do tego nie nadającym się, stąd krzywizny, ale...... jak bratanica zapragnęła tak ciocia musiała. I tak o to na jej poduszce pojawiły się koty:

Zakochane koty, jak mogło przecież zabraknąć różu?

269. Łobuziak

Bardzo podobał mi się ten wzór, więc jak tylko nadarzyła się okazja wskoczył mi na tamborek. Ten uroczy łobuziak został dołączony do prezentu urodzinowego.

 Nie obyło się oczywiście bez zmiany kolorów. Dobierałam je według własnych upodobań i posiadanych resztek muliny.

268. Czytam

Dawno mnie tu nie było, czas ciągle jest dla mnie to warem deficytowym, ale cóż... ciągle liczę na to, że będzie lepiej. Choć z każdym dniem przybywa coraz więcej spraw do załatwienia i rzeczy do zrobienia. Na szczęście w chwilach gdy nie nie miałam już sił na nic udało mi się przeczytać kilka książek. 

 W lutym:

Grzechu warta – Agata Przybyłek

Zagubiona przeszłość – Jodi Picoult

Wszystko dla ciebie – Joanna Sykat

Za zamkniętymi drzwiami – B.A. Paris

Motyl – Lisa Genova

W marcu:

Białą wilczyca - Theresa Révay

Wszystkie marzenia świata - Theresa Révay

Uczucie silniejsze od strachu - Marc Levy

Niedobra miłość – Jonathan Kellerman

Jak to u mnie, od kryminałów thrillerów, przez powieści obyczajowe aż do lekkich czytadełek. Ale każda z tych książek podobała mi się. Teraz próbuję znaleźć czas by i w kwietniu sobie poczytać

267. Wielkanoc

"

Wielkanoc to czas otuchy i nadziei. 

Czas odradzania się wiary w siłę Chrystusa i drugiego człowieka. 

Życzę aby Święta Wielkanocne przyniosły radość oraz wzajemną życzliwość. 

By stały się źródłem wzmacniania ducha. 

Niech Zmartwychwstanie, które niesie odrodzenie, napełni Was pokojem i wiarą, 

niech da siłę w pokonywaniu trudności i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość...

"

Niestety ciągle jestem niepozbierana i nie pogodzona z ostatnimi wydarzeniami w moim życiu więc ciężko mi znaleźć chwilę na robótki. Nie mam więc żadnych nowych ozdób wielkanocnych stworzonych moimi rękami. Jednak jak się okazało znalazł się ktoś kto postanowił dodać tym ciemnym moim dniom trochę koloru darując mi takie oto piękne pisaneczki w kubraczkach.

Pani Małgorzato są piękne! Bardzo dziękuję!

266. I z kociakiem

Przedstawiam wam do kolekcji kolejną literkę ze zwierzakiem. I z kociakiem:

 I tak oto nie ma już żadnych wątpliwości jakie imię stworzą

 Została już tylko jedna literka A, ale będzie inna niż pierwsza bo czemu w tak krótkim imieniu obrazki mają się powtarzać?

W tym tygodniu zawitał do mnie listonosz z paczuszką od jolajki. Zobaczcie co za wspaniałości:

 Jeszcze raz bardzo za nie dziękuję, a was zapraszam na bloga mojej ofiarodawczyni ;)

 

265. Czytałam

Styczeń zaowocował w cztery przeczytane książki. Jeszcze rok temu powiedziałabym mało, patrząc jednak na poprzednie miesiące z takiego wyniku powinnam być zadowolona.

Dla pewności sięgnęłam po sprawdzonych autorów. Erica Spindler nie zawiodła mnie nigdy i pomimo iż wplotła w akcje "7" "szczególnych zdolności bohaterów" - podobało mi się. Drugim takim typem była Camilla Läckberg. Jak już zaczęło się czytać Sagę o Fjällbace - z chęcią sięga się po kolejne tomy. Szkoda tylko, że mam lukę z kolejności, ale na pewno uda mi się przeczytać i brakujący tom. Na sam koniec zostawiłam sobie czytadełka dla pań. Wszak takie lekkie, czasem zabawne historie idealnie nadają się do relaksu. Książki Agaty Przybyłek sprawdziły się w tym zakresie. 

Dziękuję wszystkim za miłe komentarze i zmykam korzystać z ostatnich chwil tej niedzieli.

264. Słonecznikowa panna

Słonecznikowa baletnica ujrzała światło dziennie, a raczej nocne. Zaledwie kilka minut temu postawiłam ostatni krzyżyk.

 Teraz pora brać się za kolejną dziewczynkę  z Salu u Magos. Będę się starała zabrać za nią jak najszybciej, ale co mi wyjdzie? Okaże się .

Pozdrawiam wszystkich ciepło ...

263. Przeczytany 2017

W grudniu moje czytanie nieznacznie się ruszyło. Przeczytałam aż pięć pozycji. Trzy z nich składały się na cykl Raintree: Piekło Linda Howard, Nawiedzony Linda Winstead Jones i Sanktuarium Beverly Barton to powieści paranormal. Jeśli ktoś lubi takie klimaty - polecam. Kolejną grudniową książką była Czerwień Jarzębin. Drugi tom Leśnej Trylogii Katarzyny Michalak. Przedstawiać go nie trzeba. Jako ostatnią w 2016 roku udało mi się skończyć Skok Lee Goldberg i Janet Evanovich. Czyta się bardzo przyjemnie ale nie porywa.

Rok 2017 był zdecydowanie najsłabszy od czasu gdy zaczęłam się z wami dzielić swoimi czytelniczymi postępami. Tylko 45 przeczytanych książek, czyli nie wiele ponad połowa tego co z wzeszłym roku, nie boli mnie aż tak jak dwa miesiące, w których nie udało mi się przeczytać ani jednej książki. 

Były też miłe wydarzenia, przez które czuję się dumna! Oto moja księżniczką, którą prowadzałam do biblioteki, następnie założyłam kartę gdy na mojej brakło już miejsca na książki dla mnie tak ona zaczęła wypożyczać, została nagrodzona! Trzecie miejsce w konkursie na Czytelnika Roku w kategorii 1-5 lat.

Dziękuję Wam za wszystkie komentarze i pozdrawiam.

262. Poppy girl

Z miesięcznym opóźnieniem ale jest! Pierwsza kwiatowa baletniczka z SAlu u Magos. Troszkę mi wstyd, ale cóż plany planami a życie nie zważa na nie. 

Oto ona:

Szycie zacznę gdy zakończę wyszywanie

całości. Inaczej znów będzie krucho z czasem. Liczę jednak na to, że w Nowym Roku chwil na moje małe przyjemności z igłą czy też książką znajdzie się więcej.

 Tego też wam życzę! Czasu na wasze mniejsze i większe przyjemności.

Pozdrawiam ciepło.

261. Sal i podróż

1 grudnia zgodnie z zasadami miałam pokazać postępy w Salu z dziewczynkami u Magos. Niestety tak się złożyło, że są żadne. Choć może nie, w końcu udało mi się przygotować materiały. 

Teraz tylko pozostało mi wziąć się do roboty. Wiedziałam, że początek będzie trudny. Praca i dom zabierają sporo czasu, jednak to przez wyjazd jak i przygotowania do niego nie miałam ani chwili by postawić choćby kilka krzyżyków. W podróż robótki wziąć też nie mogłam, tak to jest jak lata się jedynie z bagażem podręcznym. Słońce i błękitne niebo nad Kadyksem i Sevillą dodały mi chęci do pracy, tak więc od jutra ruszam do boju! Za miesiąc obiecuję, będę miała już się czym pochwalić. Tymczasem dzielę się z wami tym niebem i słońcem, jakże innym od tego za naszym oknami.

260. Za mało czytam

Jeszcze rok temu pochłaniałam książkę za książką, a teraz? Ciężko mi znaleźć na to chwilę. W październiku nie udało mi się przeczytać ani jednej książki. W listopadzie - choć ten miesiąc jeszcze się nie skończył już wiem, że nic więcej czytać nie zaczną, ani tym bardziej nie skończę - tylko jedna pozycja dołączyła do listy "Przeczytane". 

 A miało być tak pięknie A. Rook, książka, którą dostałam od Pośredniczki towarzyszyła mi w podróży kilka dni temu. Historia o losach dość pechowej dziewczyny poszukującej szczęścia za granicą  byłą w sam raz, żebym nie zachłysnęła się pięknem podziwianych miejsc i wróciła do domu. Lekka zabawna lektura jest idealna w czasie podróży, a że czytało się świetnie - nie starczyło już jej na podróż powrotną. 

 

259. SAL SODA u Magos

Zaledwie kilka minut temu zapisałam się na SAL. Troszkę mnie to przeraża skoro od kilku miesięcy nie mogę znaleźć wolnej chwili, ale cóż obrazek mnie oczarował. 

Prawda, że śliczne? Już wiem do czego chciałabym je wykorzystać. W dodatku może taka forma zabawy zmobilizuje mnie do działania? Mam też nadzieję, że nie zacznę od opóźnień skoro cześć listopada będę poza domem. Podobno dobra motywacja to już połowa sukcesu.

258. Wrzesień i prezent

We wrześniu przeczytałam tylko dwie książki. Jakoś w dalszym ciągu nie mogę się czytelniczo rozkręcić. Zaczęłam od sprawdzonego autora i sięgnęłam po Mary Higgins Clark. „Do zobaczenia” to przyjemny kryminał trzymający w napięciu aż do końca, a do tego napisany w bardzo przystępny sposób. Sama przyjemność czytania. Następnie przeczytałam „Lawendowe pole” Jennifer Greene – trzy siostry, trzy opowieści o miłości. Nic porywającego.

Dotarła też do mnie przesyłka od Violi, śliczny komplecik:

Bardzo dziękuję!

257. Aniele Stróżu

Już kilka razy zdarzyło mi się haftować tego aniołka  i muszę przyznać, że bardzo go lubię:

Także kolory za każdym razem dobierałam samodzielnie z tego co już miałam w  swoich zasobach. Nie wiem co to za wzór ani jak wygląda w oryginale. W ręce dawno temu wpadł mi tylko sam wzór i postanowiłam poszaleć.