77. Sznur i oponki

 Troszkę sobie tych koralików ponawlekałam. Po żywych barwach haftu naszło mnie na bardziej stonowane kolory. Stąd więc czarno - przezroczysty gruby sznur

 Muszę przyznać, że podoba mi się choć zazwyczaj preferuje delikatniejszą biżuterię.

Faworki były jakiś czas temu, pączków przyznam się, że nigdy sama nie robiłam więc w ramach Tłustego Czwartku padło na szybciutkie oponki twarogowe. Smacznego!

Pochwalę się także paczuszką od joasi, taką oto dostałam od niej nagrodę pocieszenia.

Joasiu bardzo dziękuję. Już mam kilka pomysłów co trafi do tej ramki.

76. Sal sosnowy i spacer

Próby koralikowe idą mi raz gorzej raz lepiej, muszę popracować nad odpowiednim naciąganiem nitki. A w międzyczasie zgłosiłam się do kolejnego Salu. Tym razem wyszywamy wzór "La pineta di classe" autorstwa Renato Parolin, a Sal organizuje Agnieszka.  

Czasem lubię zimę i śnieg, nawet te minusowe temperatury. To była jedna z takich chwil:

Po raz pierwszy z bratową robiłyśmy wspólne ciasto - placek kruchy z pianką i owocami (których na skutek tej współpracy nie widać):

Odwiedził mnie też pewien pan, na widok którego moje psisko nigdy spokojne nie jest, a szkoda, bo ja bardzo lubię listonosza. Przyniósł mi tym razem paczuszkę od Najry.

Wspaniała paczuszka, bardzo dziękuję ! Nie mogliśmy się w domu naoglądać, a kolczyki już mam w uszach  :D

Jeśli macie ochotę zobaczyć jakie inne piękne rzeczy tworzy Najra, zapraszam na jej bloga.

75. Nemezis i mini stosik

Agatha Christie  - Nemezis

"Ten list zostanie Pani doręczony po mojej śmierci za pośrednictwem adwokata. Zatrudniłem go, aby zajmował się moimi prywatnymi sprawami. To solidny i godny zaufania prawnik, ale, jak większość przedstawicieli rasy ludzkiej, cierpi na niezdrową ciekawość. Nie zaspokoiłem jej. W pewnym sensie ta sprawa pozostanie między Panią a mną. Nasze hasło, moja droga, brzmi: "Nemezis". Myślę, że nie zapomniała Pani, gdzie i w jakich okolicznościach wypowiedziała Pani to słowo."

"Za popełnioną przed laty zbrodnię ukarano niewinną osobę. Niezawodna panna Marple niczym bogini przeznaczenia wkracza do akcji i przemierzając stare angielskie rezydencje, tropi prawdziwego mordercę. Tymczasem zabójca wychodzi z cienia i atakuje ponownie. Czy dosięgnie go w końcu ręka sprawiedliwości? 

Jedna z ostatnich powieści Agaty Christie oczarowuje staroświeckim klimatem, a sama autorka udowadnia, że klasyka kryminału nigdy nie straci swego uroku"

Za książkę tę sięgnęłam z powodu wyzwania Book- Trotter (w tym miesiącu literatura brytyjska). Kiedyś przeczytałam kilka książek Christie, z początku bardzo mi się podobały, a potem... każda kolejna książka coraz mniej. Zaczęłam zarzucać autorce, że akcja jest tak skonstruowana, żeby czytelnik nie mógł szybko odgadnąć kto jest winny. Może po prostu nie czytałam już tak uważnie? Chciałam się przekonać jak to teraz by było.

Nie chcę pisać o akcji, najlepiej samemu przeczytać. Ale tylko jeśli lubi się takie "zakurzone" kryminały bez nowoczesnych technologii, sama obserwacja i logika. 

To dla mnie takie sprawdzenie się - kiedy odgadnę kto, albo czy wogóle.

A na mojej półeczce do czytania mały ruch:

1. Lisa Gardner - W ukryciu

2. Iwona Czarkowska - Kobieta do zadań specjalnych

3. Nora Roberts - Uczciwe złudzenia 

4. James Patterson - Mary Mary

Styczeń był dla mnie konkursowo szczęśliwy dlatego też przyszłą do mnie jeszcze jedna paczuszka.

Te słodkości dostałam w ramach nagrody pocieszenia od Pompeliny, której jeszcze raz bardzo serdecznie dziękuje, a Was zapraszam na jej bloga, bo naprawdę warto.

"Może, po­myślał, nie ma cze­goś ta­kiego jak dob­rzy i źli przy­jaciele. Może są po pros­tu tyl­ko przy­jaciele, ludzie, którzy będą przy to­bie, kiedy ci coś do­lega, i po­mogą ci, byś nie czuł się zbyt sa­mot­ny. Może to ludzie, dla których war­to przeżywać strach, mieć nadzieję... i żyć. Być może są to ludzie, za których war­to um­rzeć, kiedy trze­ba. Nie ma dob­rych przy­jaciół. Nie ma złych przy­jaciół. Są je­dynie ludzie, których prag­niesz i z który­mi chciałbyś być - ludzie, którzy mają swo­je miej­sca w twoim ser­cu." - Stephen King

74. Lilac smell letter I

Naoglądałam się jak inne uczestniczki Salu już działają więc poczułam się jeszcze bardziej zmotywowana żeby samemu zacząć choć czasu jakoś mało. Okazało się jednak, że wzorek haftuje się szybciutko i bardzo przyjemnie.

Pierwszy raz haftowałam kolorami, najpierw żółte, pomarańcza a potem już poleciało

 Tak się prezentuje bez konturów:

Teraz krótka przerwa w haftowaniu, będę próbować swoich sił z koralikami. Dostałam świetny prezent, podobno od Świętego Mikołaja, ale ja wiem, że stoi za nim taka moja pewna anonimowa komentatorka. Kamila, dziękuję!

Zabieram się więc do żyłki i koralików.

 Kilka dni temu dostałam również przesyłkę, nagrodę w konkursie u tigerlily biżuteria

Jestem wprost zachwycona! Bardzo dziękuję za zabawę i że padło na mnie, a was zapraszam na jej bloga bo jest co oglądać.